
Water, bron van het leven
De toegang tot en de sanering van drinkbaar water wordt beschouwd als een fundamenteel recht voor iedereen. Toch moeten we vaststellen dat een groot deel van de bevolking, vooral de ontwikkelingslanden, lijden onder een voortdurend gebrek van dit fundamenteel recht. De schaarste van drinkbaar water en sanitaire installaties bedreigt niet alleen de gezondheid maar brengt ook het economisch welzijn en het milieu in het gedrang van miljarden personen.

Doel en middelen:
- Bevoorraden van gebieden zonder drinkwater door het graven van putten, boringen, waterpompen, pijpleidingen, kranen, voorziening van regenputten...

- Bestrijden van verpspreiding van ziektes ten gevolge van het verbruik van vervuild water zoals diarree, cholera, malaria, darmwormen... door het ter beschikking stellen van een kanaliseringssysteem en de installatie van sanitaire voorzieningen...
- Verbeteren van de hygiëne door bouw van kanaliseringen, aanleggen van buizen en voorzien van een waterzuiveringsinfrastructuur...
- Verbeteren van de gezondheid van de bevolking door sensibiliseringscampagnes te voeren die tot doel hebben de bevolking erop te wijzen dat bepaalde ziektes gerelateerd kunnen worden met vervuild water
- Irrigeren en bewateren van velden in dorre streken
- Sensibiliseren en vormen van de betreffende bevolking tot een beter beheer van het water
- De tijd die men besteedt aan het zoeken van water, gebruiken voor onderwijs en vorming

Hoe deelnemen?
Algemeen fonds voor waterputten(FGP)
Stort een bedrag naar keuze (€ 5 – 10 – 15) ter financiering van de boring van waterputten. Download doorlopende opdracht
Financiering van een volledige boorput (FFC)
De kost van een volledige boring en de bijhorende installaties (waterpomp, enz...) wordt geschat op € 4000; dit bedrag wordt uiteraard regelmatig herbekeken. Een dergelijke investering kan gebeuren door één of meerdere schenkers.
Een boring houdt het volgende in: een geofysische studie, aanschaf van technische boormiddelen (boorplatform, aanbrenging van buizen, systeem van filtering, waterpomp en een aanbreng van structuur).
Getuigenis:
Malawi 2006: Het verhaal van Fagesi Tchale:
6 jaar geleden liep de echtgenoot van Fagesi een ziekte op die zeer snel vorderde. Na 8 maanden lijden en doodsstrijd, verloor Fagesi uiteindelijk haar echtgenoot. Waarschijnlijk was haar echtgenoot HIV positief, maar dit was taboe voor de Malische dorpelingen. De meeste dorpelingen weigerden daarom ook om een test te laten doen. Bijgevolg is de diagnose dan ook niet zeker. Van de 10 kinderen die ze alleen heeft moeten opvoeden, zijn er zes getrouwd. Fagesi leeft op momenteel met haar 4 jongeren kinderen in het dorp van Jimu in Malawi.
Elke dag, onderneemt Fagesi een reis van 5 km om water te gaan halen aan de rivier. Eens aangekomen, neemt het haar tot bijna 3 uur tijd om aan de juiste hoeveelheid water te komen uit een gegraven put in de bedding van de rivier. Niettemin de inspanning van Fagessi om aan deze hoeveelheid water te komen, gaat het hier om vervuild water. Wilde dieren komen hier regelmatig drinken. Mensen zoals Fagesi hebben nochtans geen andere alternatieven.
Het gaat hier om een cruciale vraag, daarom heeft IR daar ook prioriteit van gemaakt. De noodzaak van het voorzien van drinkwater is van levensbelang voor het welzijn van diegene die in dezelfde omstandigheden leven als Fagesi. Om hun situatie te verbeteren, hebben de mensen van IR een comité opgericht in het dorp die de bouw van nieuwe waterpunten beheert, namelijk boorputten voorzien van manuele waterpompen. Het comité werd ook ingericht voor het onderhoud van de pompen.
Jammer genoeg houdt de elende van Fagesi hier niet bij op. Boven haar dagelijkse wandeling naar de rivier, moet Fagesi de rest van haar tijd besteden aan koken én aan haar klein stukje akker land. Daarboven moet ze ook hout gaan zoeken om vuur te maken, een taak, die als ze die helemaal alleen moet uitvoeren tot drie uur kan innemen van haar dag. Gezien haar vergevorderde leeftijd, worden deze huishoudelijke taken steeds zwaarder en zwaarder voor Fagesi.
Wat betreft de voeding, is het ontbijt een luxe die Fagesi zich niet kan veroorloven. De eerste gezinsmaaltijd nuttigen ze in de namiddag. De maaltijd bestaat dan uit groenten die ze zelf hebben geteeld en uit "nsima", een stevige puree op basis van zetmeel en maïs, ingrediënten die men overvloedig vindt in Malawi. De avondmaaltijd bestaat uit een meer vloeibare pap, de "phala", op basis van maïsbloem. Het gebeurt echter vaak genoeg dat de kinderen van Fagesi naar bed gaan met een lege maag.
Hoewel haar klein veldje, hun enige bron van voeding is, komt het slechts zelden voor dat Fagesi genoeg voeding kan produceren om het volledige gezin te voeden. Haar stukje grond is veel te klein en verliest aan vruchtbaarheid. Graan en vruchtbaarmakende stoffen vallen buiten haar budget. Bovendien is haar klein stukje land ook nog blootgesteld aan droogte en andere slechte weersomstandigheden. Dit maakt het des te moeilijker om haar grond te bewerken en iets voort te brengen om haar gezin te onderhouden. In 2002 kreeg Malawi te maken met hongersnood ten gevolge van droogte en opeenvolgende slechte weersomstandigheden tijdens 2 oogsten. In 2002 en 2003, kwam IR tussen in deze schaarste door het verdelen van granen en vruchtbaarmakende stoffen aan kleine landbouwers om op die manier eventueel nieuwe crisissen te voorkomen.






Heeft u vrije tijd? Wilt U zich inzetten als vrijwilliger?